Oświęcim – historia miasta

Ci, którzy myślą, że Oświęcim to tylko obóz koncentracyjny, z pewnością będą zdziwieni informacją, że osadnictwo na tym terenie istniało już tysiąc lat temu. A i sama historia miasta zawierała bardzo różnorodne okresy: dzieje wyjątkowej chwały , pomyślności i dostatku, przeplatane były okresami totalnego upadku.

Pierwsza era świetności Oświęcimia trwała aż cztery wieki (od XIII do XVII w.) i związana była z rozwojem handlu (m.in. solą). Śladami tego okresu są między innymi XII-wieczny zamek gotycki i XVI-wieczny kościół parafialny. Jednak nawet najdłuższa sielanka kiedyś się kończy. Do Oświęcimia dotarła fala zniszczenia, która niemal całkowicie wymazała miasto z mapy świata. Mowa tutaj między innymi o Szwedach, którzy w XVII wieku splądrowali nasz kraj.

Druga era świetności trwała dużo krócej – od połowy XIX wieku do wybuchu II wojny światowej. Przyczyną tego rozkwitu znowu było położenie miasta. Tym razem przy linii kolejowej łączącej Kraków z Wiedniem. Ale i ten czas chwały poprzedzony był kataklizmami w rodzaju pożarów i powodzi. I kiedy wydawało się już, że wszystko złe, co miało już spotkać to miasto nad Sołą – już je spotkało – wybuchła II wojna światowa. A na terenie miasta postanowiono ulokować kwaterę główną piekła na ziemi.

Wojna skończyła się, a życie zaczęło wracać do normy. Powstały nowe osiedla mieszkaniowe, nowe zakłady pracy. Do obozu zaczęły przyjeżdżać pierwsze wycieczki turystów chcących przekonać się, czy to o czym przeczytali – zdarzyło się naprawdę...